Jigololara Ne Kadar İhtiyacınız Var?

Bazı insanoğlu arkadaşlığa gereksinim duymadıklarını düşünecek kadar meşguller fakat gerçekte arkadaşlığa gereksinim duyanlar onlar. Bir aylık bir dinlence için Diyarbakır’daydım ve Türkiye jigolo arkadaşlık teklif eden bir insanla karşılaşmak, yaptığımı bile bilmeden arkadaşlığa ne kadar ihtiyacım bulunduğunu anlamamı sağlamış oldu.

Tatile çıkmam gerekiyordu, fakat gerçekte mezarıma gelmeye çalışıyordum. Tatilin tadını çıkarmak yerine fazladan para kazanmak için bir fırsat olarak gördüm. Diyarbakır’da emek harcama iznim yoktu, bu yüzden çevrimiçi olarak özgür meslek sahibi olmaya karar verdim.

Özgür meslek sahibi olmak devamlı kolay değildir, sadece sanki hepimiz tatilimi mahvetmek için benimle uğraşmış benzer biçimde görünüyordu. Birkaç teklifi düşürdüm ve ertesi sabah altı alan kişi benimle söyleşi ederek projelerini tamamlamalarına destek olup olamayacağımı sordu. Maaş benim için reddedemeyecek kadar çekiciydi, bu yüzden onlar üstünde çalışmaya başladım.

Yedi gün süresince çalıştım ve hala vazife dizisini bitirmedim. Kendimi motive ediyordum bundan dolayı bir arkadaşımın ne kadar dikkat dağıtıcı olabileceğini biliyorum, fakat hem de yanıyordum. Kemiklerimde hissedebiliyordum. Vücudumun her yeri ağrıyordu. Bir ekip işi bitirdiğimde, beni daha oldukça bekliyordu. Diyarbakır jigolo arkadaşlığını duymuştum fakat onlara ihtiyacım olacağını düşünmemiştim.

Tatilimin yarısını odamda geçirene kadar dışarı çıkmam icap ettiğini anladım. Buraya ulaşmadan önce, dul bayan meslektaşlarıma onlar için birçok hikayeyle geri döneceğime dair söz vermiştim. Ben esasen başarısız oluyordum.

Bir akşam, üç yüz kelimelik bir görevi tamamlamaya çalışıyordum fakat kelimeler akmıyordu. Yazarın tıkanıklığına uğradım. Dizüstü bilgisayarımı çarpıp sokağa çıktım. Buraya geldiğimden beri otelimden ilk çıkışımdı. Şu ana kadar otel odamda yan komşum haricinde asla dost edinmemiştim. Ara sıra otelin barında buluşup selamlaştık.

Sokakta yürürken bir yalnızlık dalgası bana çarptı. Soğuk bir akşamdı ve sokaktaki insanların bir çok çiftler halindeydi. Konuşacak ya da tutacak kimsem yoktu. Bir şarkı mırıldanıyordum (şimdi hangi şarkı bulunduğunu hatırlayamıyorum). Bir jigolo arkamdan bana gizlice girdiğinde fark etmediğim şarkının melodisinde boğuldum.

Omzuma dokundu ve şaşkınlıkla sarsıldım. “Merhaba” dedi.

Ellerim kalbimi koruyarak, Yaşamı benden korkuttun, dedim. İçten içe Jigolo işleri arkadaşlığını aldığım için mutluydum.

“Nereye gidiyorsun?” O sordu.

“Bilhassa hiçbir yerde,” diye yanıtladım.

O süre senin için doğru yeri biliyorum, dedi.

Jigolo ajans arkadaşlığına haiz olmak coşku vericiydi. Aksanından ve otomobilinden hoşlandım, bu genç delikanlı fakat bundan ona asla bahsetmedim. Beni sokağın aşağısında tutan mahalli bir festivale götürdü. Pek oldukça gösteriyle renkli bir festivaldi. Bir köşede sanatçılar değişik heykel ve resimlerin sergilendiği bir stanttaydı. Başka bir köşeye besin satıcıları, kalabalığı dünyanın değişik yerlerinden gelen yemeklerle heyecanlandırdı.

Diyarbakır’lı jigolo dostum beni etkilemeye oldukça hevesliydi, bu yüzden beni yiyecek satıcılarına götürdü, menüyü taradı ve birini gösterdi. Saniyeler içinde hizmet aldık. Ufacık bir ısırık aldım ve tadı güzeldi ve kalan yiyecekleri birkaç dakika içinde yudumladım. O güldü.

Beni geçit törenine sürükledi ve beni dans etmeye zorladı. Benimle çocukluğumuzdan beri kendimizi tanıyormuşuz benzer biçimde oynadı fakat yeni tanıştık. O denli eğlendim ve o denli içtim ki başım döndü.

Yolları ayırmadan ilkin birbirimizle görüştük. Odama döndüğümde, olanaksız görünen vazife birkaç saniyenin altında parçalandı. Tatilim bitmeden ilkin Diyarbakır jigolo arkadaşlık sağlayıcımla birkaç kez daha iletişime geçtim .

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir